กระผมชื่อนายสมพร จิตรบุญเป็นผู้พิการติดเตียงไม่สามารถช่วยเหลือตัวเองได้ มีแต่พี่สาวเลี้ยงดูและคอยเช็ดทำความสะอาดหากับข้าวกับปลาวางไว้ให้พอหยิบกินเองได้เพราะทางครอบครัวลำบาก
พี่สาวเป็นคนออกไปหาเงินเพื่อมาใช้ในชีวิตประจำวันโดยการทำห่อหมกไปขายที่ตลาด ก่อนที่จะมีโรคระบาดโควิด 19 ก็ลำบากมากอยู่แล้วพอมีโรคระบาดเกิดขึ้น ของที่พี่สาวทำเพื่อไปขายก็ขายยากเงินที่ได้มาแต่ละวันก็ซื้อบ้างแลกอาหารกันบ้างเพื่อความอยู่รอด ซึ่งผมเห็นพี่สาวเลี้ยงดูผมด้วยความเต็มใจแม้จะลำบากแต่ก็มีอาหารให้ผมกินทุกมื้อ
แต่เงินสำหรับเซื้อแพมเพิสบางครั้งเหลือก็ได้ซื้อ
บางครั้งเงินไม่พอก็ใช้แผ่นรองเพราะราคาถูกกว่า
ผมนั่งๆนอนๆบนเตียงมาเกือบ 2 ปีเป็นผู้พิการ 100% นอนร้องไห้อย่างเดียวเพราะความรู้สึกที่มองเห็นทำให้รู้สึกตัวเองเพิ่มภาระ แต่พอมีกำลังใจในบางครั้งก็เลยโพสต์เรื่องราวความจริงที่เป็นอยู่ เพื่อให้เรื่องของผมได้แชร์ต่อๆกันไปเผื่อถึงนักข่าวและเกี่ยวกับคดีความอาจจะได้รื้อกลับมาทวงความยุติธรรมให้กับผมบ้าง คนที่ชนผมทำงานราชการใช้รถหน่วยงานชนแต่ไร้การเหลียวแล และเรื่องเงียบมาตลอดผมทำได้เพียงเท่านี้
หวังว่าท่านผู้ใจดีได้อ่านเรื่องราวของผมแล้วโปรดช่วยเเชร์ หรือบริจาคแพมเพิสเพื่อช่วยเยียวยาผมและครอบครัวตามกำลังครับผม ขอบพระคุณครับสำหรับเงิน สิ่งของที่ท่านบริจาคเข้ามา ทำให้ผมเข้มแข็งขึ้นมาอีกครั้ง และผมยังมีความหวังว่าเรื่องของผมคงได้แชร์ต่อๆกันไป
ภิญโญวงษ์สุวรรณหัวหน้าผู้สื่อข่าวส่วนกลางหนังสือพิมพ์ทันใจนิวส์
สนับสนุนโดย
